Gdy przedsiębiorca informuje o obniżce ceny towaru lub usługi, co do zasady obok ceny obniżonej podaje również najniższą cenę obowiązującą w ciągu 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Zasada dotyczy zarówno handlu stacjonarnego i internetowego, jak i usług. Ustawa przewiduje odmienne okresy odniesienia dla ofert dostępnych krócej niż 30 dni oraz dla towarów szybko się psujących lub o krótkim terminie przydatności.

Kiedy informacja o najniższej cenie jest wymagana?

Obowiązek wynika z ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług. Powstaje w związku z informowaniem o obniżeniu ceny. Według UOKiK komunikatem o obniżce może być na przykład określenie „promocja”, „przecena” lub „wyprzedaż”, jeżeli wskazuje klientowi na korzyść wynikającą ze zmniejszenia ceny.

Przepisy dotyczą zarówno towarów, jak i usług. Mogą więc mieć znaczenie dla sklepu z odzieżą, księgarni internetowej czy punktu świadczącego usługi. Wielkość przedsiębiorstwa sama w sobie nie stanowi w ustawie ogólnego zwolnienia z tych zasad.

Trzeba odróżnić samo ustalenie nowej ceny od poinformowania klientów o jej obniżeniu. Według wyjaśnień UOKiK, jeżeli przedsiębiorca zmienia cenę regularną, ale nie informuje o obniżce ani nie wywołuje wrażenia, że ją zastosował, sam obowiązek podania najniższej ceny z 30 dni nie powstaje z tego powodu. Nadal obowiązują jednak ogólne zasady czytelnego uwidaczniania cen.

Jak rozumieć okres 30 dni?

Według wyjaśnień Prezesa UOKiK chodzi o 30 kolejnych dni kalendarzowych poprzedzających dzień, w którym po raz pierwszy można kupić towar lub usługę po ogłoszonej cenie obniżonej. Ostatnim dniem tego okresu jest dzień przed rozpoczęciem obniżki. Nie chodzi o 30 dni, w których produkt faktycznie był dostępny.

Najniższa cena z tego okresu nie musi być ceną bezpośrednio poprzedzającą promocję. Jeżeli wcześniej obowiązywała inna, niższa cena, to ona może być właściwym punktem odniesienia.

reklama

Przykład: przed promocją produkt kosztował kolejno 100 zł, 80 zł i 100 zł. Nowa cena promocyjna wynosi 90 zł. Jeżeli wszystkie te ceny obowiązywały w odpowiednim okresie 30 dni przed obniżką, najniższa cena z tego okresu wynosi 80 zł. Samo porównanie 90 zł z ostatnią ceną 100 zł nie pokazuje pełnej informacji wymaganej przy ogłoszeniu obniżki.

UOKiK wskazuje, że przy promocji trwającej na niezmienionych warunkach okres odniesienia ustala się względem jej początku; nie przesuwa się on każdego kolejnego dnia. Jednocześnie długotrwałe przedstawianie ceny jako promocyjnej może w określonych okolicznościach wprowadzać konsumentów w błąd co do szczególnej korzyści cenowej.

Produkt w sprzedaży krócej niż 30 dni

Gdy towar lub usługa są oferowane krócej niż 30 dni, ustawa nakazuje uwidocznić obok ceny obniżonej najniższą cenę obowiązującą od rozpoczęcia oferowania do dnia wprowadzenia obniżki. Nie oznacza to możliwości pominięcia informacji o wcześniejszej cenie tylko dlatego, że produkt jest nowy w ofercie.

Przykładowo, jeżeli produkt jest oferowany od 10 dni, punktem odniesienia jest okres jego dotychczasowego oferowania przed obniżką. Znaczenie mają rzeczywiste ceny obowiązujące w tym czasie, a nie cena katalogowa, która nigdy nie była stosowana przez sprzedawcę.

Towary szybko się psujące i z krótkim terminem przydatności

Dla towarów, które szybko się psują lub mają krótki termin przydatności, ustawa przewiduje szczególną zasadę: obok informacji o cenie obniżonej podaje się cenę sprzed pierwszego zastosowania obniżki. Nie stosuje się tu opisanych wyżej okresów odnoszących się do 30 dni albo krótszego czasu oferowania.

Ta szczególna reguła dotyczy wskazanej w ustawie grupy towarów. Nie należy przenosić jej automatycznie na każdy produkt, którego sprzedawca chce się pozbyć przed końcem sezonu lub zakończeniem sprzedaży.

reklama

Gdzie podawać informacje o cenie?

Ustawa wymaga, aby w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług ceny oraz ceny jednostkowe były uwidaczniane jednoznacznie, w sposób niebudzący wątpliwości i umożliwiający ich porównanie. Cena jednostkowa pozwala porównać cenę w odniesieniu do jednostki miary, na przykład kilograma lub litra. Szczegółowe przepisy przewidują także przypadki, w których nie trzeba jej uwidaczniać.

Przy ogłoszonej obniżce informacja o najniższej cenie powinna znajdować się obok informacji o cenie obniżonej. Czytelnik powinien móc ustalić, która kwota jest aktualną ceną, a która informuje o wcześniejszym poziomie ceny. Samo umieszczenie kilku nieopisanych kwot może utrudniać takie rozróżnienie.

Przepisy stosuje się odpowiednio również do reklamy towaru lub usługi wraz z ceną. Znaczenie ma zatem nie tylko oznaczenie przy produkcie w sklepie, lecz także sposób prezentacji cen w materiałach reklamowych. Reklama nie powinna tworzyć mylnego obrazu korzyści, nawet gdy zawiera wymaganą informację o najniższej cenie.

Cena regularna, obniżona i najniższa: czym się różnią?

  • Cena obniżona to cena przedstawiona klientowi jako obowiązująca w ramach obniżki.
  • Cena bezpośrednio przed obniżką jest ostatnią ceną stosowaną przed jej rozpoczęciem. Nie zawsze jest najniższą ceną z ostatnich 30 dni.
  • Najniższa cena z okresu odniesienia to najniższa cena właściwa dla danego towaru lub usługi w okresie określonym w ustawie. Przy ogłaszaniu obniżki pełni funkcję informacji porównawczej.

Przedsiębiorca może podawać także inne informacje cenowe, o ile ich prezentacja pozostaje jasna i nie wprowadza w błąd. Dodatkowa kwota nie zastępuje wymaganej informacji o najniższej cenie.

Co w razie niejasnej ceny?

Jeśli występuje rozbieżność lub wątpliwość co do ceny oferowanego towaru albo usługi, konsument ma prawo żądać sprzedaży po cenie dla niego najkorzystniejszej. Jest to odrębna zasada od obowiązku podawania informacji o wcześniejszej cenie przy obniżce.

Przestrzeganie obowiązków dotyczących uwidaczniania cen kontroluje Inspekcja Handlowa. Ustawa przewiduje administracyjne kary pieniężne za niewykonanie wskazanych obowiązków. Ocena konkretnego oznaczenia zależy od okoliczności, w tym od całego sposobu przedstawienia oferty.

reklama

Źródła

Materiał ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady prawnej, podatkowej, księgowej ani finansowej. Przepisy, terminy i obowiązki mogą zależeć od indywidualnej sytuacji firmy oraz aktualnego stanu prawnego. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z odpowiednio wykwalifikowanym prawnikiem, doradcą podatkowym, księgową, księgowym lub biurem rachunkowym.